Bazen dost oldu bana bazen sırdaş,
Sıkılmadın mı benden be arkadaş?
Beni benden bile çok düşünen sen,
Ne yazık ki şimdi anlıyorum ben.
Helal ediyorum hakkımı varsa,
Sen şimdi durmayan yolcusun,
Ben garip bir hancı.
Uzaklaştığın her an,
Yüreğimde anlatılamaz sancı.
Konuşamadığım için,
Kalemime döküyorum bu aşkı,
Kurduğun her hayalin sonunu bilememek,
Geri dönse bile bir 'hoşgeldin' diyememek,
Bunların acısını bilemezsin bana sor.
Diyemem boşa mı gidecek bu kadar emek,
Ne kadar zor bir 'elveda' bile diyememek.
Gel artık ya da rüyalarıma girmeyi kes,
Sarhoş benliğimi sana aşık bilir herkes.
Sanırlar ki, seni yüzüstü bırakan bendim,
Oysa ki, bir anda kayıp olup giden sendin.
Git, bu kez aklım gönlümü alt etti,
Acıya sevdalara tövbe etti.
Yüreğim ah etti, aklım affetti,
Düşüncelerim sana dargın etti.
Bir zamanlar saklardım gözyaşımı,
Gözyaşım kadar değerli birşey biliyorum,
Ben seni senin kadar sevemedim.
Ardımda bırakıp tüm acıları,
Bir sabah vakti çekip gidiyorum,
Erkenden ve sessizce...
Seni o kadar çok sevdim ki,
Nefretimle birlikte bittin.
Sana o kadar çok yandım ki,
Bir katre su vermeden gittin.
Hiç Döner miymiş giden zaman,
Kimseye güvenme dediklerinde bana
Onlara pek kulak asmadım ama
Geç fark ettim bir mesaj varmış burda,
Seni seviyor zannettiğin en büyük düşmanınmış aslında.
Yalandan sevilen biri olmak yerine gerçekten nefret edilen biri olmak daha iyidir elbette.
Darılmak yok baba senide sevdim,
Ama annemi de bir başka bildim.
İlk tesellileri ondan dinledim,
Ben hayatta en çok annemi sevdim.
Sen sırtımı dayadığım dağımsan,
Bu kaçıncı yıkışın bilmiyorum,
Kalkamayacağım biliyorum.
Oysa ne çok,
Senli hayallerim,
Senli düşlerim,
Senli şiirlerim vardı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!