Sakin gece çöktü şehrin üstüne
O cehennemi yaz sıcağında tüm kasvetiyle
Boğucu havada yapış yapıştı bedenler
Kıvrak ama terli raks ediyordu özgürce
O şehrin sokaklarında
Uzaktan gelen müzik tınıları
Kalbini sıcak tut, duygularını serin
Ki esiri olmayasın
Ufkunu uzak tut, hedeflerini yakın
Ki yolunu şaşırmayasın
Karakterini sağlam tut, davranışlarını yalın
Ki kimseyi şaşırtmayasın
Mayın tarlası gibi
Her adım patlamaya hazır
Bir adım daha
Her şeyin sonu olabilir
Ama hiç korku yok
Korku bitti
Saf bildi bizi suyuna
Ama haklı çıktı sonuna
Yine geldik biz bu oyuna
Sözü her yerden duyula
Böyle böyle kervan düzüle
Kırık kalpler durağında mola verdim
Yoruldum artık ben, ara verdim
Her şeye hep bir mana verdim
Bak sonunda yere serildim
Yeter bu kadar elem keder
Tatlı meltemler eserdi dağlarında
Kuşlar cıvıldardı alalarında
Güzel insanlar yaşardı
O gök kubbenin altında
Yıldızların ışığında
Yan yana
Ey İnsan!
Durup biraz düşünsen
Bu dünyanın sana tapulu olmadığına bir ersen
Çiçeğe, böceğe bu kadar hoyrat olmasan
Şu kibrini biraz kıssan
Son versen şu savaşlara, attığın bombalara
Yeter bu kadar naz niyaz
Nazın ile oldum piyaz
Bak gelip geçiyor yaz
Kıymetimi bilmiyor isen
Bundan sonra çalarsın saz!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!