Gidiyorsun
Ama dönüşte var
Seviyorsun belki ama
Aldanmakta var
Emin değilsen duygularından
Biraz soluklan
Bu bir yalnızlık senfonisi
Çalar sürekli, sana gelir mi sesi?
Sorarsın belki duymasan da nefesimi
Görmesen de bitkin düşmüş bedenimi
Çalar sessiz sessiz duyurmak için kendini
Bir rıhtım düşün
Kalkan bir gemi
Son yolcularını almış
Küpeşte gıcırtılı
Rota belirsiz
Dümen kırık
Yandım ben
Yandım işte
Yanan odalarında
Soluksuz kaldım
Boğuldum işte
Kar ayazında yangın dumanında
Gidiyorsun
Ama dönüşte var
Seviyorsun belki ama
Aldanmakta var
Emin değilsen duygularından
Biraz soluklan
Bir gün dönüp bakacaksın arkaya
Geçen yıllarına
Bazen hüzün dolacak için anılarda
Bazen de mutluluk olacak hatırladıkça
Göreceksin orada
Sanki bakarmışçasına aynaya
Şimdi 20 oldun
Bak geçen sene 19'dun
Haylaz bir yılın ardından
Havalara uçar oldun
Hep sevilen oldun
Şimdi giderken ellere
Bir yıl daha geçti
Umutlar yine ertelendi
Bir sonrakine
Sen yaparken kendi planlarını
Kendince
Hala bilmiyorsun ve anlamıyorsun
Sen giderken
Ellerim boşlukta tutar gibi geceyi
Kollarım hissiz
Ruhum ise sahipsiz gibi
Sen giderken
Ben geride kaldım
Saf bildi bizi suyuna
Ama haklı çıktı sonuna
Yine geldik biz bu oyuna
Sözü her yerde duyula
İnmez bu bayrak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!