Hazansız bir baharda senin için açtı gül,
Sen niçin ağlar, ah-u figan eylersin bülbül,
Hasretlere yanıp sefil olmak mı niyetin,
Düşünme el bağını kendi gülünle yetin,
Değişmez gündüzüm, gecem,
Dünyaya bağlayan tek işkencem,
Ufacık bir pencerem,
Bakamaya değmez şu faniye,
Görülecek kimsem yok üzerinde,
Ömrünce mevsimi geçmeyen bahar,
Çiçeği solmayan bağlar sendedir,
Her dalında ayrı çiçekler açar,
Süzülür dilinden ballar sendedir,
Gözlerine bakan deryaya dalar,
İdrakin fehmetsin akı karayı,
İbtida kendinde noksanı ara,
Müştaklar neylesin malı, parayı,
Her kelâmında dost insanı ara,
Aşk şarabı acı gezdirmez ayık,
Terki diyar oldum aşkın elinden,
Her yüze güleni bana yar etti,
Bütün benliğimi sarıp ardından,
Giden bivafaya dili zar etti,
Gecenin seherinde hasretin şûlesinde,
Aşkın ulvi sesinden topladım şebnemleri,
Yollar uzak, yük ağır himmetin gölgesinde,
Sabrın müntehâsında söndürdüm alevleri,
Rüzgâr dindi, gün güldü gelen sensin sanırım,
Bozuldu sılanın demi devranı,
Kuğular yüzdüren göller perişan,
Çözüldü dağların karı boranı,
Derelerden akan seller perişan,
Sineleri yosun tutmuş ırmaklar,
Ne hasretim diner ne kervan geçer,
Hazin hazin esip yel üzme beni,
Can kuşum kafeste ah vatan eder,
Bedbahtına küsüp gel üzme beni,
Ölmeyince umut kesme sıladan,
Ne kadar kolaymış sevilmek sence,
Sevipte göreydin ne çektiğimi,
Soğuk bir kış günü karlı bir gece,
Yollarını nasıl beklediğimi,
Kaşını çatarak geçip gidişin,
Zalim gurbet ayrılığı ne bilir,
Ela gözlüm yollarımı beklermiş,
Aç kurt gibi yüreğimi kemirir,
Mektubunda yeter artık gel demiş,
Hasret can evimi yakar kavurur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!