Gurbet Şiiri - Erdoğan Çeçen

Yollar eskimedi eskiyen hasret,
İlk defa tanıştım merhaba gurbet.
Geriye dönmeye mecâl vermedin,
İlerisi daha, daha da gurbet.

İnce sızı kalınlaştı som oldu,
Sılayı düşünmek bile haz oldu.
İstemeden geldim, girdim kapından,
Kırık camdın daldın, kanıma gurbet.

Yumuşak kalbimi taşa döndürdün,
Taşı bile paramparça böldürdün.
Taşlar ile baş savaşı verdirdin,
Ne olur benden git, uzağa gurbet.

Teslim olmam sana esirim amma,
Azat eylesen de naçarım amma.
Altın kafes olsan uçarım amma,
Kahrolsun kadere, yazgıya gurbet.

İyiliğin güzelliğin ne olur,
Sevdam uzak, yakın olsan ne olur.
Durulmuyor gönlüm sevsen ne olur,
Alıp götürmesen, koynuna gurbet.

Adını duyanda nefret kabarır,
Aydınlık ürperir ışık kararır.
Yerden göye arşa vicdan yakarır,
Düşesin varlıktan, yokluğa gurbet.

Erdoğan'ın hali kötü bilesin,
Ağlattın nasılsa rahat gülesin.
Ecelsiz ölmeye bir bedduasın,
Gömmek için kastın, canıma gurbet.