Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
uzaktan bakmak ne acıdır ki...
Ne kadar anlatsam tükenmez, bitmez
Çok doğru üstad
Benim 85' li yıllarda şiirle tanışmama ve sevmeme vesile olan Ozanım Arif ŞİRİN'e sevgi ve muhabbetlerimi sunuyorun.O zamanlar alemimdeki boşluğu doldurup en azından uzak akımlara kapılmamı engellediniz.Allah selamet versin...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta