Geceler soğuk pek de aratmaz kutup
Sessizce anlaşmışlar herkes lal olup
Gün kaçmış karanlığa bırakmış solup
Şu sıcak tenin ılık nefesin ile savrulup
Kısa geliyor saatler sensin tek nedeni
İçi boş sensiz neyleyim bu fani bedeni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta