Günlerden bir sen
Avuçlarından iç denizlerine göç ediyorum
Ve sonunda sende duruyorum
Saçlarının gölgesinde gökkuşağını tezahür ediyorum doyasıya
Sonra yaslanıyorum adının sığlığına.
Sonra ellerimi göğsüme koyup gözlerinin sağanağında ıslanıyorum yıldız-yıldız.
Sonra arınıyorum harf-harf.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta