Günler Geçti Şiiri - Muhayyel Gizliay

Gözümü açtım bir köy evinde.
Soba isli ev neşeliydi.
Kulağım ismimi duydu,
Bir ikindi vaktinde.
Anne şerefli, baba onurluydu.
&
Geçti uzun zaman.
Oturdum eski bir banka.
Seyre daldım gelip geçenleri.
Herkes yaşamdan habersiz geldi.
Bu kadar hayal düşkünüyken,
Gerçeği iliklerine kadar yaşamak,
Kasvetliydi...
&
Koşturup durduk bir bozkırda,
Göklerde uçurtmamız göz kırparken,
Rüzgar arttıkça yönümüz değişti.
Aşk denen şey çok kez tanımlanmışken,
Ona denk gelmek sanki çocukluğumun,
Ezeliydi...
&
Kıdem aldık, rütbe vuruldu omuzlarımıza.
Çok toyken düştük bu sevdaya.
Adımlamaya başladım buğday tarlalarını,
Odun topladım meşelerden,
Bir büyük ateş yaktım gönlümün ortasına,
Ama laf getirmedim sevdamıza...
&
Günler geçti,
Keskinleşti gözlerimdeki çizgiler.
Hava bozdu fırtına çıktı,
Kaçırdım elimdeki uçurtmayı göğe.
Geri döndüm doğduğum eve,
Karşılaştım kilit vurulmuş kapıyla.
Meğer heves edilen her şey,
Çoktan bağlamıştı kendini bir yalana...