Güngör Uslu Şiirleri - Şair Güngör Uslu

Selamünaleyküm can, iki bin on sene,*
On beş Aralık gülüm, Kış Çarşamba yine.*
**
Tövbe gecesi canlar, gam ciğeri yakar,*
Muharrem ağıt ayı, sem ciğeri yakar.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
Yirmi dokuz Mart Salı, pek üzgündür Şair.*
**
Telli kom sabır az, serde sefa erek,*
Şair iltifat bekler, derde deva gerek.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
On dört Mayıs Cumartesi, lokman Hekim Pir.
**
Gün eczacılar günü, tiryak bahçesi arz,
Her derde şifa gizli, devasız yok maraz.
**

Gönül bu sabah bir hos, mevsim gül bahar,
İçim içime sığmaz, sanki her şey sehhâr.
**
Havada gül kokusu, latif bir rüzgâr var,
Dağ ve ova yemyeşil, saf huzur aşikâr.
**

Selamünaleyküm can, İki bin on biri,*
Bir Ocak Cumartesi, yeni bir yıl şehri.*
**
Geçen yıl gitti gülüm, nice bin dert saklı,*
Dön de bir bak maziye, kavramaz fert aklı.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
Sekiz Mayıs Gül Pazar, Anne şefkatli pir.
**
Anne Rahmet cilvesi, rahmani her işi,*
Anne haşmet nüvesi, dermanı ser kişi.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
On üç Aralık Salı, tefekkür bir nehir.
**
Bu sabah bir başka, harika gün doğar,
Uyanır cümle hayat, Nur zulmeti boğar
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,
Yedi mayıs cumartesi, yanmış bu Şair.
**
Şiir tadı paylaşmak hem sevdalı çağrı,
Şiir sevgi bahçesi, aşk edalı bağrı.
**

Selamünaleyküm dost, iki bin on sene,*
On üç Kasım güz yaşlı, Cumartesi yine.*
**
İnsanlar hür oldular, Abdullah yine can,*
Köşk ve saray diktiler, yer, yer ten ve kan.*
**

Selamünaleyküm can, yıl iki bin on bir,*
Yirmi beş Nisan Pazartesi, her gün seyir.*
**
Eşkıya dağdan inmiş, şehirde kol gezer,*
Yakıp, yıkmak her işi, bağ ve bahçe ezer.*
**