Sen gitsen,
Sözüm susar
Kalemim kurur
Kağıtlar buz tutar
Şiirlerim ölür
Renklerim solar
Aşk namazı kılıyorum
Gözlerinin kıblesine
Kollarının mihrabında,
Senin niyyetine ...
Gülüşlerine tutuyorum kunutumu
Rükûya eğiliyorum dudaklarında
Keşke benim halimde olsaydı gönlün !
Dayanamasaydı sensizliğime ,
Gelip de kalsaydı senle örülü gönül şehirimde,
Sokaklarım
ayak izlerinin yerine ayak seslerinle dolsaydı ,
Bende
Bir seher vakti seni gönlüme yâr eylemişem
Nazını almak için bince niyaz eylemişem
Seninle ördüm kalbimi
ilmek ilmek, sıra sıra
Aşkı koydum içine
oluk oluk, kucak kucak
Sen koktum ben
Koyu koyu, buram buram
Sensiz ey ruh-u revanım ixtiyarım kalmadı
Sensiz ey aram-i canım hem zebanım kalmadı
Sensiz ey ab-i hayatım hiç pınarım kalmadı
Sensiz ey kövn-ü mekanım kuy-i yarım kalmadı
Öyle sensizim ki ...
Öyle bir yakıyor özlemin ...
Sen dolu beni sehraya çevirmiş hasretin
Ya fırtına ol es toz olum sende
Ya yağmur ol yağ yeşerim senle
Yeter ki gel ölmeyeyim hesretinde...
Sebuyi gönlüme koydum
Şerab-i saf-i sevdan-ı
Tükeldip onca yıllar-ı
Sabırla beklerim yar-ı
Yaş aldıkca heran artar
Öyle bir sarmışsın beni
Öyle bir kök salmışın bende
Öyle akıp dolmuşsun içime
Öyle sen olmuşum ki ;
Seni seviyorum söylecek Benim, kalmamış bile !
Artık sessizce seviyorum seni ...
Her şeyin sonunu düşünmek
varlığın tadını bozuyor,
Bırak son seni aniden yakalasın !
Tıpkı başlangıç gibi ...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!