Zaman oldu; sarıldık sevdalara, ölümüne
Zaman oldu; vazgeçtik en koyu sevdalardan
Kimi zaman, bir keman sesine vurulduk
yağmurlu Mersin akşamlarında..
Kimi zaman, Akdeniz'in mavi dalgalarına...
Yarin gözlerini aradı gözlerim, hep ufukta,
Ölüme selam durdum,
Uçsuz bucaksız dağlarda.
Yaşama kurşun sıktım,
Sarp kayalıklarda.
Aç kaldım, susuz kaldım günlerce,
Özledim anneciğim,
İnan çok özledim.
Misler gibi kokunu,
Bana sarılmanı özledim.
Alırdın ya göğsüne,
Hoşgeldin bebek,
Şu amansız dünyaya hoşgeldin.
Hoşgeldin diyorum ama,
Belli ki pek hoş gelmedin.
Ağlıyorsun çünkü sen,
Herkes sevinçten gülerken.
Akıp gidiyor, durmuyor zaman.
Dertler bitmiyor, vermiyor aman.
Şu zalim dünyadan, göçtüğüm zaman.
Anlarsın halimi ey dostu devran.
Sözlerimi dinle, incitme beni.
Baharımsın herdem,
kır çiçeğimsin gönlümde
solmayan.
Taç yapraklar üzerinde
bir arı.
Kök salmış toprağa
Balık olmaya özendim,
Uçsuz bucaksız denizlerde.
Yutar mı diye düşünmeden
Bir büyük balık beni..
Bir deniz kestanesinin Zehirli okları,
Elveda busesi koyamadım yanağına
Uyandırmaktan korktum,
Bebeğim seni.
Öyle güzel uyuyordun ki,
Rüyanda görüyordun,
Belki de beni.
Göğe haber saldım
mor kanatlı küheylanlar
toplandı kırçıl bulutlarda.
gece seslerini aradım
gündüz niyetine…
Acılı geçti yıllar sensiz,
Savruldum karanlık sokaklarda.
Darmadağın oldum,
Kahpe vuruşlarda.
Tenimde duruyor kokusu teninin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!