Günahkârım Şiiri - Alpay Göyçek

Eskimiş yüzüm günahlardan
Yüreğim örselenmiş
Ruhum kırılmış
Nicedir ahvalim bilinmez
Kimliksizim
Kirlenmişim
Duruluk ne hiç bilmemişim
Şimdi kaç tren geçer ömrümden
Kaç çiçek filizlenir de solar
Seyrim beni nerelere daldırır
Bilmem, bilemem
Bildiklerimden, yerildim
Yenildim
Düştüm
İncindim
Bağrım dudağım da yanan tütün olur
Niyetlerim iyiliğin külü olur
İçimi dışa vursam cennetin gülü olur
Sustum, anlaşılmadım
Susturuldum
Dinlenilmedim
Çünkü yanlıştım
Mazimin kirli hatıratları bana engel idi
Dilimi bağladım keza karşımda ki lal idi
Beni görsünler istedim herkes ama idi
Günahkarım, hayıfım
Bir hayalim dahi olamaz
Bir gülmek bile çok