Aşk Diye Yaşadım Şiiri - Alpay Göyçek

Var mıyım? Yok muyum?
Aradığım değildir bu
Var mısın? Yok musun?
Değildir derdim bu
Yokum, varsın, yoksun, varım

Bir sır idi keşfi malum
Bildim oldum, bilmezken doğdum
Döndüm, durdum, seni buldum
Aşk idin ben yana yana od oldum

Cemi cümle tezahür eder göze
İlgim düşmez hiçbirine, hiçbir şeyine
Seyran eylerim katibini masivanın
Gönül dökülür dilden dile
Ne bir kitaba sığar varlığın
Ne de en uzun ömre
Allah diye yazıldın
Aşk diye yaşadım

Var mı hacet gayrı söze?
Bir süregelen midir inanmak sana?
Zikrin halleri namaz iken, salât koydular adına
Nefsi tezkiye etmek olmamış iken niyet
Aç kalmak bildiler savm ı
Bir fikir aktarımı mıdır inanmak sana?

Yoksa gönül membağının gülleri
Dilin süslü kelimeleri açtırır mı çiçek
Hem hakikat sensin hem Hakk
Ben hiç oldum, seninle iken hemhâl

Ne aşağıda ne yukarıdasın
Ne sağ da ne de soldasın
Varlığın tek varlık iken
Sende olduğumuzu unuttuk
Ararız bulmak için
Ne bağ da ne bahçedesin
Ne köyde ne kasabadasın
Ne gereğim ben sana
Ne sen gereksizsin bana

Ne ile nasıl anlatayım bilmem
Ne sevdasın sen ne de vuslat
Adın gönül sözlüğümde tarifsiz
Sonsuz muhabbete tabi iken
Aşk diyebildim ben sana
Acziyetim kusurdur bu ahval de
Kusursuz sevmenin karşılığını bulamadım daha
Seni seviyorum Allah'ım, kusurla
Kusursuz sevmek cennet olur bana