Günahkar Çilem Şiiri - Kasım Kobakçı

Sınırsız gökyüzüne feryat eyledim sessizce,
Yıllar boyu sürüklendim belirsizce,
Tükendi takatim düştüm yollara,
Kayboldum zindanlarda kimsesizce.
*
Soğuk akşamlarda gizlice ağladım,
Umutsuzluk nehrine suları bağladım,
Fırtınalar kopardı hırçın denizler,
Kaderin cilvesine sinemi dağladım.
*
Sonsuzluk tünelinde yürüyorum ışıksız,
Gönlümün sokakları tamamen ıssız,
Ufukta görünen köprüler yıkık,
Yapayalnız çöktüm dostsuz bahtsız,
Ağlıyor bulutlar durmadan haksız.
*
Yıpratır bedeni hasret kafesi,
Kesilir aniden mazlumun nefesi,
Zamanın çarkında eridim bittim,
Kısılır daima suskunun sesi.
*
Devrildi masalar döküldü kadehim,
Titriyor göğsümde zavallı evim,
Zincirler vurdular kanatlarıma,
Dağları aşıyor yanan alevim.
*
Biter umarım günahkar çilem,
Çizmiyor derdimi kurumuş kalem,
Uçurumdan düştü yorgun hevesler,
Duymaz figanımı koskoca alem.