Gün Yine Döndü Şiiri - Erkan Arslan

Gün yine döndü, aşk ile gün yine döndü.
Günü hüzün ile, ateş ile geçirdim.
Bende tok zaman, ilk sabah, son akşam oldu.
Hayattan bir nefes, çaydan bir yudum içtim...

Hayat esnedi, gün gerinerek esnedi.
Yorgun kaldırımlar, taze yağmurla doldu.
Derdine dert biçti, bendeki sonbahar;
Gök, damlalardan halatla yere tutundu...

Damlalar sığmadı yere, göklerde durdu.
Bir sabah rüzgârı gibi koptum yerimden.
Sığmadı yeryüzüne, o her yan doluydu.
Aşk içinde sordum güzel baharı gülden...

Yüreğimle gelir mevsim, aşk ile gider,
Uçacak yüreğim şimdi, içimde keder.
Gün doğar, gün batar, mevsimle doğar günler.
Bu sonbahar sanırım ki bir efsanedir...

Kasım 2001