Gün Işığı2 Şiiri - Yusuf Berkman

Gece bile sırtını döndü, yüzüm karanlık.
Uzak bir diyar burası, herkes yabancı.
Herkesin bana sırtını döndüğü bu yerde,
İçimde bir çocuk bağırıyor hâlâ:
"Kurtarın güneşli sabahları"
Unuttum, ne demek şimdi bu...

Kör bir yürüyüş kalabalıkta benimkisi.
Suratlar sahte, dost dediklerim pusuda.
Sesim duvarlardan dönüyor, canımda yara.
Sor sonumu, anlatsın sana yalnızlık.
Tüm hayatı arka cebime katlayıp attım bir kâğıt gibi.
Bizden geriye hiçbir iz kalmadı bu şehirde.
İsterdim her şeye baştan başlamayı,
Kötü satırları silip, hayatı yeniden yazmayı...

Gitmek cezbediyor bu aralar, bırakmak her şeyi.
Müsait bir yerde inip, hayata mola vermeli.
Oturdum kaldırım taşında açtım semaya ellerimi,
Kırık düşlerle dans ediyor içimde kirli sakallı serseri.
Tek dileğim; seni saramayan şu kollarımla,
Taze bahar rüzgârları sarmalamak şimdi...

Bugün ayrı bir yorgunluk var üzerimde, sorma nedenini.
Bana göre değil bu içi boş beklenti.
Kapat pencerelerini, çek perdelerini, gir içeri.
Girmesin o pencerelerden gün ışığı bir daha içeri.
Yıprandık her gün, eksildik, neden geldik bu hale?
Pes ettim, mücadele bitti, engeller galip.

Ne yana baksam gözümün görebildiğince acı tarlaları,
İçinde vazgeçmiş aşk işçisiyiz biz...
Saplandım bu soğuk bozkırın batağına,
Sevgisizliğimde bu kavganın yok bir anlamı.

Bana göre değilmiş hüzün yağmurlarında ıslanmak.
Gözlerin beni sürgün ettiğinden beri,
Anlamsız bir savaşın tam ortasındayım.
Yükselenim kova; saçtım kucaklar dolusu sevgiyi,
Savurdum merhameti, suladı o ruhsuz kalpleri.
Oysa gülümsemek için doğmuştu bu koç erkeği,
Yalnızım artık, hayata başladığım ilk günkü gibi...

Ah be aşktan korkan sevgili!
Kendinden kaçarak nereye kadar yaşanır ki?
Anlarsın gün gelir...
İnsanlara değerinden fazla anlamlar yüklediğini.
Bırak kalsın geride ne varsa eski.
Reddetme, çevirme uzanan ellerimi.
Geleceğimizi seçmenin zamanıdır şimdi.
Geleceğimizi seçmenin zamanı...
Kapatma pencerelerini.