Gün gibiyim.. gün..
Sonbahar kadar yorgun ve üzgün..
Her sabah güneşle beraber parlıyor gözlerim umutla..
Çalışıyorum içimdeki çoşku ve çocukla..
Sonra başlıyor ya akşam olmaya..
Başlıyor yüreğim oya oya parçalanmaya.kanamaya..
Yanıyorum kızıla çalan bulutlarla yarışa yarışa..
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta