Gümüş Bahçe Şiiri - Simya Nuran Aksoy

Sessizce genişler göğsün coğrafyası
Rüzgârın dalı incitmeden bıraktığı iz gibi
Ne bir çağrı yükselir havada ne bir acele
Kendiliğinden akar su kendi yatağında usulca

Toprak bilmez içindeki tohumun vaktini
Ama bir sıcaklık yürür derinden derine
Günün en saklı en gölgede kalmış köşesi
Işır yavaşça duyurmadan kendini kimseye

Bir damla deyer kadehin kenarına
Halkalar büyür yayılır durgunlaşmış suda
Ne fırtınadır bu yaklaşan ne bir yangın
Yalnızca sabaha karşı aralanan bir pencere

Adı konmamış bir genişlik dolarken içeri
Her sertlik usulca yumuşar köşesinde incelir
Ses etmeden gezinir o incecik huzur
Çiti duvarı olmayan o gümüş bahçede

Ağustos 2026