Gülüşün Arkasındaki Acılar

Bazen bir tebessüm insan hayatını değiştirir,
Bir gülüşle gözler ışıl ışıl olur,
Bazense o gülüş ömre bedel olur.
Kimse bilmesin diye sakladım acıları,

Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.
​Siz bilmeseniz de ben içten içe ağlıyorum,
Hayatla mücadelemi tek başıma veriyorum.
Bazı acılar derindedir, siz göremezsiniz,

Ruhumdaki fırtınayı asla bilemezsiniz,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.
​Yanımda küçük bir çocuk fark ettim o an,
Hüzün kapladı yüreğimi, geçti sanki zaman.

Onun yaşadıklarını gördükçe yandı canım,
Derdine derman aradı her bir yanım,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.
​Onun derdi dağlar kadardı, sığmazdı yere,

Gülüşlerimle merhem olmak istedim bin kere.
Benim sızım sustu, onun sessiz feryadında,
Kendimi unuttum o masumun tam yanında,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.

​Utandım kendi kederimden, vazgeçtim yasından,
Bir umut ışığı süzüldü gönül penceresinden.
Onun minik elleri tutunca ellerimi,
Susturdum içimdeki o bitmez dertlerimi,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.

​Meğer en büyük ilaç bir başkasını sarmakmış,
Kendi yarasını unutup başkasına yanmakmış.
O çocuk güldükçe dünyam yeniden kuruldu,
İçimdeki hırçın sular duruldu da duruldu,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.

​Acım hala yerinde, derinlerde bir yerde,
Ama artık bir huzur var bu görünmez perdede.
Bir cana dokunmakmış ömrün en güzel bağı,
Aştım sanki o çocukla en aşılmaz dağı,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.

​Kahkahalarım artık hem siper hem de şifa,
Sürmese de bu dünyada kalıcı bir sefa.
Ben o küçük yürekte buldum kendi özümü,
Ona bakarken sildim gönlümün yaş gözünü,
Siz yine de her gülüşümü kahkaha sanın.