Yüreğimdekiler,
Birer birer, sessizce, çekilip gittiler!
Ne bir izleri kaldı,
Ne de özlemleri...
Silip süpürmek isterdim,
Ruhumdaki tüm gereksizleri!
Temizlemek istedim,
Tüm kirleri, pasları!
Silip süpürmek isterdim,
Ruhumdaki tüm gereksizleri!
Temizlemek isterdim,
Tüm kirleri, pasları!
Bazen çok canınız yanar, nedensiz,
Hiçbir şeyle,
İlişkilendiremezsiniz.
Sadece canınızın,
Çok ama çok, yandığını hissedersiniz,
Soğuk bir kış gününde gelmiştin.
Ruhumda papatyalar açmış,
Kelebekler uçuşmuştu.
Bir rüzgâr gibi geçtin hayatımdan.
Kalbim çok acıyor!
Sağlıklıyken, hastayken yanımda olmanı ne çok isterdim!
Ama, olmadın, olamayacaksın da.
Bir tek isteğim var,
Seni Sonbaharda bulup,
İlkbaharda kaybettim!
O yüzden, sevmiyorum,
Ne Sonbaharı,
Ne de İlkbaharı!
Hangi ara, minik bedenlerimizin tasiyamayacağı kadar, ağır yükleri sırtlandık?
Hangi ara kırdık, kırıldık bin parçaya bölündük,
Ve "SON İSTASYONA" yaklaştık!.
Son İstasyon, son yolcu,
Bana el sallama,
Yüzünü Güneş'e dön,
Ve umuda doğru yürü...
Son kez;
Güneşin doğduğunu göreceğim.
Son kez bir sokak kedisinin başını okşayacağım.
Son kez sahile inip bir kahve ısmarlayacak,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!