Gülün Dikeni Şiirleri - Şair Gülün Dikeni

Yakındır kış Mevsimi;
Gönül bahçeme,
Mağmurlar, karlar yağar,
Fıtınalar kopar.

Virandır gönlüm,

Gelen vurdu, giden vurdu.
Onlar bedenime,
Sen ruhuma...

İnan ki en ağırı da seninki oldu!

Soğuk bir Şubat gününde doğmuşum,
Annem çok sevinmiş,
Babam adımı: Gül koymuş.
Aile büyükleri "Keşke oğlan olsaydı" diyerek üzülmüş!
Babam: "Benim Kara gözlü kızım, seni on tane oğula değiştirmem, yeter ki gülsün yüzün" demiş.
Yüzüm güldü mü?

Bazen susarsınız,

Sustuklarınız içinizde birikir çoğalır!

Yüreğimde susmayan bir isyan,
Bir öfke var.

Dinmeyen bir sızı,
Bitmeyen bir özlem var.

Bu Sabah;

Mavi'lerden uzanayım sana...

Sonsuz Gök Mavi'lerinden,

Sıcak bir Ağustos gününde,
Bir çölün ortasında,
Bir yudum suya hasret.

Uzakta bir mavilik,
Kor gibi kumlar üstünde,

Hayatta, Aşk da,
"Tahterevalli" gibidir.
Eğer, yanlız oturursanız,
Hep yerdesiniz, diptesiniz...

Temeli olmayan, bina,
Birgün, mutlaka çöker.

Karanlığın içinden,
Bir ışık çarpar gözünüze.

Yorgunum;
Çok uzaktan geldim,
Tut elimden,
Aç Cennetin kapısını!

Yorgunum, çok bekledim,