Gülün Dikeni Şiirleri - Şair Gülün Dikeni

Soğuk bir kış gününde gelmiştin.
Ruhumda papatyalar açmış,
Kelebekler uçuşmuştu.

Bir rüzgâr gibi geçtin hayatımdan.

Kalbim çok acıyor!
Sağlıklıyken, hastayken yanımda olmanı ne çok isterdim!

Ama, olmadın, olamayacaksın da.

Bir tek isteğim var,

Seni Sonbaharda bulup,
İlkbaharda kaybettim!

O yüzden, sevmiyorum,
Ne Sonbaharı,
Ne de İlkbaharı!

Son İstasyon, son yolcu,
Bana el sallama,
Yüzünü Güneş'e dön,
Ve umuda doğru yürü...

Son kez;
Güneşin doğduğunu göreceğim.

Son kez bir sokak kedisinin başını okşayacağım.

Son kez sahile inip bir kahve ısmarlayacak,

Yakındır kış Mevsimi;
Gönül bahçeme,
Mağmurlar, karlar yağar,
Fıtınalar kopar.

Virandır gönlüm,

Gelen vurdu, giden vurdu.
Onlar bedenime,
Sen ruhuma...

İnan ki en ağırı da seninki oldu!

Soğuk bir Şubat gününde doğmuşum,
Annem çok sevinmiş,
Babam adımı: Gül koymuş.
Aile büyükleri "Keşke oğlan olsaydı" diyerek üzülmüş!
Babam: "Benim Kara gözlü kızım, seni on tane oğula değiştirmem, yeter ki gülsün yüzün" demiş.
Yüzüm güldü mü?

Bazen susarsınız,

Sustuklarınız içinizde birikir çoğalır!

Yüreğimde susmayan bir isyan,
Bir öfke var.

Dinmeyen bir sızı,
Bitmeyen bir özlem var.