Seni içimde hep öldürmek istedim.
Ama, başaramadım.
Her seferinde daha da güçlenerek geldin,
Ve sen beni öldürdün...
Seninle gördüm, Seninle yaşadım.
Güneşi Seninle gördüm,
Mavinin sonsuzluğunu Seninle.
Seninle gördüm, Seninle yaşadım.
Güneşi Seninle gördüm,
Mavinin sonsuzluğunu Seninle.
Sen, Sendeki benden habersizken,
Bendeki Sen ölümsüzleşti!
Ben bir ömür, Senden habersiz,
Seni sevmeyi, sevdim.
Sessizce;
Bir mevsim daha bitti!
Sessizce nice,
Mevsimler, nice yıllar akıp gitti.
Bazen haykırmak,
Çok şey söylemek istersiniz,
Ama, bir yumruk gelir gırtlağınıza oturur, Befesiniz kesilir, sesiniz çıkmaz!
Bazen çok şey söylemek,
Yazmak isterdiniz.
Sonra yazacak hiçbir şey bulamazsınız....
Dilinizden sadece bir kaç heceli,
Tek bir kelime dökülür:
Hafif rüzgârlarda,
İlkbahar ılıklığında.
Ya da meltem sıcaklığında,
Aradım sesini, nefesini!
Uykusuz gecelerden bir gece,
Akreple yelkovan, yerinde saymakta.
Geçmişle, gelecek kavgada,
Umut derseniz,
O da firarda...
Hep biryerlerde Sen varsın,
Bir İstanbul trafiğinde, yeşil ışık gibi,
Bir ambulans sireninde, endişe ve umut gibi,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!