Gülümse biraz Şiiri - Hatice Ak

gözlerimi kıstıkça içime dolan güneş
ısrarlı denemelerden sonra başardı
ben de bıraktım direnmeyi...
daha kaç kez görebilirdim ki doğuşunu?

birkaç kumru indi dereye, kimi ikili
kimi yapayalnızdı; serçeler ve benim gibi.
her gün aynı yolu yürümek, aynı ağacı görmek
neyse ne... yürüyordum işte.

tek derdim seninle özdeşleşen
mor yapraklı o yaban papatyaları...
hâlâaçıp açmadıklarını görmek için belki
tam umudu kesmişken, işte oradaydılar.

sabahın ayazına, güllerin nazına inat
dile geldiler bir an; bak buradayız!
üstündeki hüznü bir kenara at
yolunu gözlüyoruz, haydi gülümse biraz.