Gülten Nazlı Şiirleri - Şair Gülten Nazlı

Yanlızım, bugün yine...
Dün de yalnızdım, yarın yine...
Evvelsi gün de olacağım, her zamanki gibi ...
Ve yine kimse olmayacak, çünkü yanlızım.

Aslında bir yandan hoş geliyor insana yalnızlık,

Bir söz verdim kalbimde gizlice,
Ne rüzgâr alır, ne zaman sile.

Uyanır toprak sessizce,
Güneş dokunur usulca tenine.
Bir rüzgâr geçer içimden,
Adı yeni bahar, kokusu sen diye.

Dal kırılır, tomurcuk patlar,

Ben bilmezdim renkleri,
Bir çıktın karşıma,
İndirdin yeri, göğü, gökleri,
Yeterki gel,özlemimsin...

Birer birer saydın avcuma gülleri,

Şimdi çağırsan , hiç bir şey olmamış gibi,
YİNE
sana geleceğim Rabbim,
YİNE
Dua edeceğim Rabbim,
YİNE

Yorgun bedenimle sürüklendim sabaha,
Geceden kalan bir avuç sessizlikle.
Ne bir rüya tutundu elime,
Ne de uyanmak için bir sebep vardı içimde.

Omuzlarımda taş gibi zaman,

Dostum, mesajımdir bu sana,
Sevgi ve saygılarımla...
Her ne kadar uzakta olsak olalım,
Kardeşimsin sen benim.

Canlar canım, Dünyam, prensesim,

Sayfalarını açtım usulca,
Bir ses fısıldadı kalbimin ucunda.
Her satırda bir hatıra uyandı,
Zarif defter, sen ne çok saklandın.

Kalemim titrek, kelimeler ağır,

Zilan ile Melek

İki güzel yürek, iki candan dost,
Zilan ve Melek, gönülde en kıymetli post.
Bir bakışta anlarlar birbirlerini,