Gülşen Şenderin Şiirleri - Şair Gülşen Ş ...

Belki bir çiçektin, kırlarda kokan
Belki de bir ağaç, ustaya varan.
Belki bir sevgiydin kalplere vuran
Belki de; belkilerle seni seçtiler...
Ama hep bir şeyler için seçtiler!
Gözlerde çoğalan, elde azalan...

PORTAKAL ÇİÇEĞİ

Bakışlarınla taradığın sabahlar Akdeniz kokuyor
Gülüşlerin portakal çiçeği, ilkbahardan kalma
Kıbrıs’ın mavi, tuzlu suları, sevdalıklar dokuyor
Nasıl tutkunum Ada’ya, sevgiler Afrodit’ten kalma.

PENCERE

Evlerde oturuyoruz, komşuluk, akraba modası geçmiş

RANDALL’A BALAD

O lacivert gözlerin, sevda tuzağı Randall
Umudun güneşinde
Aşka ipek kozasın, sen mavi kelebeğim
Artemis Çiçeği’nin, tutkusundasın dal dal

TERÖR ATEŞİ ANADOLU’DA

Terör ateşi ki; yokluk, açlık göç
Analar ağlıyor Anadolu’da
Bu ne savaş hali; ne bu öfke öç
Gündemi dağlıyor Anadolu’da.

TOPRAK ANA KANIYOR

Kederler içinde, ruhum çekiliyor, yüreğim yanıyor
Ey güzel yurdum! Halkım kaygılı, elem üstüne elem
Hüzün yaprakları döküldükçe, Toprak Ana kanıyor
Kanıyor haneler, açlık, fakirlik, çürüme diz boyu

Kursam seni kalbime bitimsiz bir zaman gibi
En koyu al kirmizilarla kursam seni beynime
Saat gibi turlasan icimde tipki bir yelkovan gibi
Ve süslesem seni ebem kusagi misalii eynime
Sarsam seni tenime akbeyazlara gebe düs gibi
Akzambaklardan akgüllere toz pembe gülüs gibi...

Tuna boylari sevgiden gecilmez
Yar olmayinca suyuna girilmez
Sensiz iki kolu da dolasirken
Hayalin hic bir seye gecit vermez...

Erisilmez olgularin seyrinde

İftira kurbanı oldum ey gardaş
Derelerde yanık yanık öterim
Beşparmak Dağları sevdama yoldaş
Baharı sesimle ben müjdelerim.

Kaynana yanıldın, ekmek yirmi dört

VRETSİA – DAĞAŞAN

Baf’ın ünlü köylerinden; Vretsia- Dağaşan
Dağaşan: yolu toprak, elektrik bağlı değil
“Kurudere Vadisi; batısında bulunan
Trodos eteklerinde bir Türk Köyü; yemyeşil