Gülşen Şenderin Şiirleri - Şair Gülşen Ş ...

"JİNA MAHSA AMİNİ’NİN GÖZLERİ"

Kalbimizde sevgi özü, saçlarımızda gül kokusu
Kadın bedenimizle insanlığın görünmez elçisi
Tek tek, soruyorum, kapkara zihinler hepinize
Biz kadınlar değil miyiz tüm insanların anası?

Az dur bir düşün, gözlemle ve sor kendine
Sabahın ilk ışıkları, kuş sesleri, horoz ötüşleri
Gözlerin henüz uyanış mahmurluğunda
Evin arka bahçesinden odana girecekmiş gibi
Bal kabakları kordon misali uzayıp gitmiş
Güneşten kopan parçalar gibi, yıldız yıldız

KADIN BİR DE ANNEYSE “8-MART-2022”

Geçmişin mucizevi birikimini taşıyan kadınlar
Kimi yüzünde sevinç, kimi yüreğinde hüzün
Kimi görevi sadece yaşamak, suskuyla yılgın
Yaşamı şekillendiren, neslin varoluşunda enerji

KARANLIĞIN SESSİZLİĞİ

Her güne acılı ağıtlar, kanlar akıtıyor zaman
Gül dikenini, kuş sevişmelerini unutturarak
Herkesin aymazlığında, karanlığın sessizliği
Güneşin çığlıkları tenlerde çoğalan isyan

KAR SENFONİSİ

İstanbul’da bir beyaz örtü, düşler ötesi
Bembeyaz karlarla kuşatıldı her yer bugün
Korona yasağına, kar beyaz direnişi
Ne yazık, o eski İstanbul değil bildiğin

Uzun bekleyişlerin ardından
Zam düdüklerinin yankısı duyulur
Suskun duyguların acılığını bastırarak
Biriken ödenek paketleri için
Postacı kapıyı,ikinci kez çalar...

Avlulardaki yasemin kokuları yitmeden,
Haziran ayını uğurlamanın yükü bitmeden.
Tatile doyamayanlar, henüz uykuya dalanlar
Yeni bir ay, hafta ve gün tam da başlamışken
Zamanı delip geçen korkunç bir patlama sesi,
Kıbrıs'a düşen S-200 füzesi sor ki, neyin nesi?

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

M avi gözlüm; o ilk ateşi sen yaktın Ata’M
U mut çakımlarıyla, dirilişin son kozU
S amsun ‘a doğan güneş, karanlığı yaran seS
T ek nefes, tek yürekte birleşti bütün milleT

MUTLULUK KAPISI



Sevgi güneşi içen; ruha armağan gibi
İnsanlık ırmağında gönülden gönle akar

Bir zaman penceresi açık durur odamda
Tülü rüzgara karşı savurur ikimizi
Anılar resmi geçit haykırırken tavanda
Sezon açar perdeler, yaşatır sevgimizi!

Ateş yükler dudaklar öyle kavruk ve derin