Gülşen Şenderin Şiirleri - Şair Gülşen Ş ...

ON KASIM VEDASI

Her ışık görkeminde yürek çarpıntısı var
Her kahraman liderin ölümsüzlüğü gibi.
Sancılı bir uyanış, görev çağrılı rüzgâr
Kalpleri uyarıyor, halkından son isteği.

TATLI LEYMON VE ÇOCUKLUĞUM

Yolum düşmüşken çocukluğumun geçtiği köye
Kokulu, tatlı leymon meyvesini aradı gözlerim
Bol meyveli, sarkan dallarıyla ne heybetli ağaçtı.
Dedem dayandığı topuzuyla kaba gölgesinde

TERÖR ATEŞİ ANADOLU’DA

Terör ateşi ki; yokluk, açlık göç
Analar ağlıyor Anadolu’da
Bu ne savaş hali; ne bu öfke öç
Gündemi dağlıyor Anadolu’da.

Yarim sana yazdığım, bu son mektup olacak
Gözlenen o postacı, kapıyı çaldığı an
Çözümsüz denklem gibi, aşkımız son bulacak
Düzlemleri koparan depremlerin ardından..

Boş yere canlandırma sevda yüklü maziyi

SOLMAYAN

Bir bahar dalıydı yüreğimizde açan
Sonsuz renklerde taç yaprakları
Yaban orkidelerinin kokusunda
O tutkulu gençliğimiz.

İki kalb bağıyla sevgiyi ördüm
Dokuduğum aşkı elde bulamam
Can verir misali kalbimi verdim
Kader ayırsa da sensiz olamam...

Gülüşün gönlümde renk renk açarken

Yalnızlık kumsalında sese hasret bir kuştum
Mor halkalar, ak saçlar dertlerimle örtüştü
Nice siyah geceden ak günlere kavuştum
Sevdan sevdamı aşıp sırlarını bölüştü
Seni sevmek zamanı sefil çağıma düştü.

Ayrılık vakti geldi sensiz olmaz diyorsan
Yollarımı kesiver kalmamı istiyorsan
Ömür boyu bu sevda asla solmaz diyorsan
Sevgileri aşka ver, sev beni istiyorsan!

Aşkımız bir efsane, haydi durdur zamanı

Kalbimde aşk kanarken, o en gizli yerinden
Sevdamı saklı tuttum, bildirmedim kimseye
Gel-gitlerinle beni, yaralarken derinden
Sakın sorma ne olur; seviyor muyum diye!

Gün doğarken gözlerin her yön yolumu keser

10 Temmuz 2001, günlerden Salı, saat sabahın dokuzu Kıbrıs Türk Hava Yollarına ait bir uçak, Yeşilköy İstanbul Atatürk Hava Limanından 30 dakika sonra kalkacaktı.Yolculardan bir bayan onca yıldan sonra Güney Kıbrıs’taki köyüne, doğduğu topraklara güneşli tepelere kavuşacaktı….O dağlık köye Dağaşan’a randevusu vardı.
10 Temmuz 1974 günlerden Çarşamba; Kıbrıs yine o çok sıcak günlerinden birindeydi..Cyprus Air Way’s a ait; Aktarmalı Adana, Ankara, İstanbul seferli bir uçakla gelen bayan yolcu 27 yıl önce ilk kez İstanbul’a gelmişti.O eski hava limanıyla şimdiki yeni lüks hava limanını kıyasladı.Gözleri yeniliklere aklı bilgi çağına takıldı gitti.

Kıbrıs Ercan Hava Limanına uçak tam 10.45’ te indi.Bayan sanki ilk kez geliyordu Kıbrıs’a, bir çocuk gibi yerinde duramıyor, aceleci, tedirgin içi içine sığamıyordu.Heyecanı gözlerinde alev alevdi.Kontrol işlemlerine zor tahammül etti.
Taksi onu oto terminaline bıraktı.Kuzey Kıbrıs ile Güney Kıbrıs toprakları arasında hiçbir engel sınır yasağı yoktu.Eskisi gibi otobüse binip köyüne gidiyordu. Lefkoşe’den hareket eden otobüs Yeşil Hattı geçtik ten sonra hızla ilerledi.İşte Geçitkale, Bebek Bar’da eskisi gibi yine mola verildi. Havuzun etrafında yine mis mis kokan altın top ağacının ve cemile ağacının (Begonvil) çiçekleri gülerek yolcuları karşıladı.Buble - up gazozunu ve Bel - Kolayı özlemişti. Gazoz içerken Ayşe’nin anlattığı Pulya Festivalini hatırladı.Bu yörede yapılan Pulya Kuşu turşusunu ilk kez Ayşe’den duymuştu ve ilk kez yemişti.Lefkoşe Atatürk Kız Yurdu’nda ve okul çağlarında 5 yıllık arkadaşı olan Ayşe ne de güzel Lefkara işi işliyordu…Daha sonra 1964 yılında Lefkoşe Ledra Palas sınırında esir düştüğü gün öğrenci olduğundan dolayı Geçitkale’ye getirildiğini, bayan Rum polislerin sıkı sıkı yoklamalarını, Barış Gücü’nün öğrenci esirlere radyo yayınıyla müdahalesini anımsadı…
Ve limanıyla ünlü Limasol, güzellikleri, büyük hayvanat bahçesi, zenginlikler taşıyan verimli toprakları. Keo Şarap Fabrikası. Liseyi burada bitirmişti.Ne çok anıları vardı. Tiyatro heyecanı: Mezuniyette “ Yanlışlık “ adlı eserde oynamıştı. Resim merakı, atletizm yarışmaları.Uzun koşu birincilikleri bu şehrin sokaklarında geziniyordu buğu buğu.