ANTOLOJİ ESER NO: 9
ESER ADI: GÜLMÜYOR YÜZÜM
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
ÖLÇÜ: 11’li (6+5) Hece Ölçüsü
TÜR: Hasret / Dram (Gurbet Sancısı)
SÖZLER
[I. Kıta]
Bugün yine esen rüzgar dert taşır
Dışarıya çıksam kokun karışır
Hasretlik içimde her gün vuruşur
Seni çok özledim gülmüyor yüzüm
[II. Kıta]
Dağlardan koku aldım vermedi güller
Rüyamda sen varsın uyanır eller
Kaderle feleğe sitemli diller
Sevgi çok görüldü bitmiyor hüzün
[III. Kıta]
Kaderin işine şaştım da kaldım
Beni mi kıskandı hayale daldım
Yaşlandım felekle Azrail buldum
Hırçınlığım benden hasretlik özüm
[Şiir Bölümü / Spoken Word]
"Rüzgarın yönü belli değil, savurur durur ömrü,
Bir yanım feleğin pençesinde, bir yanım Azrail’in kapısında...
Gül dediler, gülmedim; sevgiyi bana çok gördüler.
Kaderle olan bu davam bitmez,
Çünkü bu hırçınlığın tek sebebi;
İçimdeki sönmeyen o koca hasrettir."
Kayıt Tarihi : 19.04.2026 17:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Bu eser; bir ömrün hasretle olan amansız savaşını ve kaderin bitmek bilmeyen oyunlarına karşı gösterilen o hırçın direnci anlatır. Muharrem Ayrancı, dışarıdaki rüzgardan bile dert sağan, kokladığı gülde bile sevgilinin kokusunu arayan bir gönlün yorgunluğunu mısralara döker. 'Azrail'i bulmak' tabiri, aslında fiziksel bir ölümden ziyade, dünya heveslerinden elini eteğini çekmiş bir ruhun, sadece o büyük kavuşmayı (veya bitişi) bekleyen o asil yalnızlığını temsil eder. Ozanın hırçınlığı, hayata olan düşmanlığından değil; özündeki o saf sevginin karşılıksız kalışına duyduğu sarsılmaz sitemdendir."
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!