Dünya kalmadı Adem ile Havvaya.
Nice insanlar geldiler bu dünyaya.
İhtiyaç duymuşlar sevenler duaya.
Güllerdir çiçeklerdir yürekte sevgi.
Dökülen yaşlardır gözlerdeki haber.
Sevenler olmalıdır kalbiyle beraber.
Gafiller kendini sanıyor peygamber.
Ağlayan gözlerde bir melektir sevgi.
Bülbüller figan eder güle hasretten.
Türküleri söylerler kederle yürekten.
Kerem Aslısı için vaz geçti servetten.
Maraldır ceylandır güzelliktir sevgi.
Fehmi.
Acırlar insanlar hep Ferhat ile Şirine.
Vurulmuşsa gönüller sevdiği birine.
Dünyayı verseler koymuyor yerine.
Yürürken aşılmaz dağlardır sevgi.
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 20:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!