Bu nasıl mektup ki kenarı yanık.
Dünya çaptan düşmüş,ortam bulanık.
Gardaşın kendini sanar uyanık.
Yorgan alev almış,tüller perişan.
Söyletme gardaşım derdim derinde
kalmışım çaresiz gurbet elinde
Her gün artar çilem, durmaz yerinde
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta