Hakikatı Bilen Olmaz Şiiri - Vezir Pehlevan

Güneş harlar, Dünya döner
Gündüz parlar, gece söner
Her yıldızda, ayrı hüner
Vardır amma gören olmaz.

Havva Adem-i kandırdı
Bir gülüşüne yandırdı
Cennetini söndürdü
Bu sırlara eren olmaz.

Topraktandır İnsan soyu
Bölündüler çağlar boyu
Türk milletin sağlam suyu
Her nedense bilen olmaz.

Kabil-Habil-i öldürdü
Melun Şeytanı güldürdü
Cihana nefret doldurdu
Bundan ibret alan olmaz.

İbrahim kora atıldı
Torunu dara çekildi
Nemrudun tahtı yıkıldı
Şer soyunda gülen olmaz.

Hacer'in mekânı çöldü
Melekler yüzüne güldü
İsmail Zemzem-i buldu
Ayetlerde hilaf olmaz.

İsa'nın babası yoktu
Musa da marifet çoktu
Küffarı denize döktü
Asasını gören olmaz.

Mekke'ye melekler doldu
Geceler hurişan oldu
Müşrikler saçını yoldu
Hakikatı bilen olmaz.

Melekler saf-saf oldular
Resul-a şerbet sundular
Periler semah döndüler
Gayri şimdi soran olmaz.

Haçlılar şaşırdı yolu
Kırıldı şeytanın kolu
Açıldı Cennetin yolu
Hasenatsız giden olmaz.

Vezir derki, bitmez çilem
Terse döndü, devri alem
Ben söyledim yazdı kalem
Gayrı bende yalan olmaz...

**OZAN ÇAKIROĞLU**