GÜLDÜ
Arada durdu gözlerim,
yol sustu bir an.
Yanımdayken
tozlu yollar aşka giderken,
ayaklarım değil kalbim yoruldu.
Gözüme güldü sözün,
tam söyleyecekken
kaçtı yerini.
Nerede kaldı o cümle
insanı hayatta tutan?
Doya doya bakamadım sana,
hep bir acele,
hep yarım.
Meğer bazı sevdalar
varacağı yere değil,
yolda eksildiği yere yazılırmış.
Yücel ÖZKÜ
03 Şubat 2026/22:17
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 18:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!