Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

zaman tünellerinde kayboldu birikenler
kapak oldu herkese duvarda saklı haller
bir güldü bir ağladı şarta göre profil
fark attı zamanlarda harekete düşenler

arkadaşın olmadan arkadaşa bakıldı

Öncelik, konuşmadan duysun sesini
İçinin aynası olmalı dışın
Aklına geleni verir sonuçlar
Mucize anlarıdır aldığın her nefes
Ölüme bir kez doğarsın

Reklam arası aşklara takılma!
Bittiğinde, sen haberlere
O filmine geri dönerken
Hayat devam eder
Değişen reklamlarla

demir gibi olma;
ıslandıkça paslanır
ateşlerde erirsin sonra
ağaç gibi olmalı insan;
onuruyla kırılsa da
boyun eyer her mevsime

bütünlüğümdeki yarımımsın
ayırırsa bizi sebepsiz sebepler
düşeriz hezeyana...
kimse toplayamaz bizi;
savruluruz yabana

Gülefler'de beş güldüler
Her birini bir yana savurdular
Ne kokularını, ne renklerini verdiler güneşe
Veremediler...
Yaban eller kopardı onları bir bir
Dallarına tutunamadılar

güzel bakardı hayata
yakasında sevgi taşır...
sevmeyi biriktirirdi çiçeklerinde
en çok da şarkıları severdi, şöyle efkarlısından
selam vermeyi severdi gören gözlere bakarak
geride…alınan selamlar ve çiçekler kaldı boynu bükük

Mutluluk da, acı da bulaşıcıdır;
biri çoğaldıkça, diğeri azaldıkça nefeslenirsin;
her ikisi de hayatın yasası değil,
insanın insana yaşattığıdır oysa.

Ömrün vefasızlığında hiçbir şey baki değilken, acı vermek neden!

sabaha umut salıp uykuya yatırdılar
şer're hayırdır deyip güneşi batırdılar
o beklenen günleri yad ile anıyorken
düşürüldük boşluğa bugüne kanıyorken
tutunacak hayali kelepir sattırdılar

Gözlerimin ışığı
Gönlümün kalp atışı
Seninle aldım nefes
Ömrümün aşk şarkısı

Gülüşün baharımdır