Gülce Şiiri - Müyesser Doğan

Rüzgar esince,
Hiç bir acıya şiir yazılmaz.
uzaktan bağrı yanık bir dizeyi alır,
Saçlarına usulca sıvazlar ,
sen zaten susarsın.
Her tebessüm yüzünde,
güller mı açtırır sanıyordun . ?
Kiminin, ,
gülerken içine dökülür,
ıslak bahçelerinin goncaları.
Mesela,
Her yağmur ekini büyütmez...
Vaktinden sonra gelen çürütür taneleri.
Ölen bir yeşile,
can vermez zemzem bile.
Vaktinden önce açan kiraz çiçekleri
Çöp olur ayaz vurunca....
Musalla da en sevdiğinin sûretini,
İki gün bırakamazsın mesela...
Vaktin de önce yahut sonra,
Anla gülce,
zehir zemberek varlığın yokluğudur bu.
Dermanın içinde derdin çokluğudur bu.