Gül şiiri Şiiri - Hamdi Oruç

Gül şiiri

Gül
Senin için yırtıldı karanlık
İflastadır şeytanlık
Şeytan iflasta
Gül okulunda evren
Okuyabilsen güldür evren
Gül dolu çevren
Sağın solun önün arkan
Sobele haydi gülü
Gülde gülen var
Gül muttasıl ağlamaz Haşim
Okumazsan ağlar
Akşam vakitlerinde gül
Güneş giderken
Karanlık kapıdayken
Gafletimize ağlar gül...
Gül gülsün diye oku
Oku ilahi okulu
Oku ilmi
İlahın gölgesi gül
Evren gülün bölgesi gül
Evrenin sesi gül
Ezanın sesi gül
Evreni çizenin nefesi gül
Nefesi gül
Öfkesi gül
Evrenin işi
Güneşi
Der gül
Sevilen tek gül
Seven sevdirir ...dedi gül

Gülü gizleme karanlık
Gülün sahibi var
Dilin sahibi var
Gücün neki karanlık
Gül özlendi karanlıkta
El özlendi çöl özlendi dil özlendi
İlah gizlendi karanlıkta
Güneş gizlenir karanlıkta
İlim güneşi insanlıkta
İlmi ara insanlıkta
Kötü görmek yok insanlıkta
"Görelim mevla neyler neylerse güzel eyler "dedi İbrahim Hakkı
Budur gülün insanlığın ilmin hakkı

Gönlümdeki geceme
Ay yetmez yıldız yetme
Gül gizlendi yol gizlendi
Gül özlendi yol özlendi

Karanlık gölgemin koyu gölgesi
Karanlık gizlilik hapishanesi
"Hapishaneye güneş doğmaz"denilmiş
Güneşsizim hapishanesindeyim yokluğun

Figanım var benim
Gül özlendi yol özlendi
Sağ ozlendi sol özlendi
Dağ özlendi çöl özlendi

Ateşler yaksın beni
Ateş özlendi mum özlendi
Deniz özlendi kum özlendi
Uzaktaki özlendi komşum özlendi
Uzun sürdü gönlün gecesi...
Kilit ve kara zincir karanlığın her bir hecesi

Hamdi Oruç