Gül Bahçesinde Sen…! Şiiri - Hikmet Güner

Bu sabah güller açtı bahçede,
ama hiçbiri senin kadar güzel değildi.
Rüzgâr hafifçe esti, yapraklar dans etti,
ama en çok senin adın dolaştı havada.
Sanki bahçenin ortasında görünmez bir iz bıraktın,
her gül sana dönüp selam verdi.
Kırmızı güller ateş gibi parladı,
beyaz olanlar sessizce süzüldü,
pembeler utangaç bir tebessüm taşıdı…
ama hepsi bir araya gelse bile
senin bir gülüşünün yanına yaklaşamadı.
Çünkü senin gülüşün bir bahçeyi değil,
bir ömrü aydınlatacak kadar güçlüydü.
Ben yürüdükçe güller kokusunu bıraktı,
ama içime dolan koku
senin nefesine benziyordu.
Her adımda seni düşündüm,
her adımda biraz daha büyüdün içimde.
Güller solsa da sen solmadın bende,
bahar geçse de sen eksilmedin içimde.
Ve anladım ki…
gül bahçesinde güzellik çoktur,
ama güzelliğin özü sensin.
Güller açar, solar, kaybolur…
ama senin iz bıraktığın yer
hiçbir zaman çiçeksiz kalmaz.

HİKMET GÜNER
22/05/2019