Kuyruğu kesik bir kedi gördün mü hiç? Yanından geçerken korkudan ne yana kaçacağını bilemeyen.
Bir de fallar vardı, değil mi? Kupa yedilisi... Hani gidenlerin elbet döneceğini söyleyen cümleler. Üç vakit, beş vakit... Gel vakit, git vakit...
Bir de gerçekler vardı.
Orada kaldık.
Yükümüzü sırtımıza almak yerine, yükümüzle yerlerde süründüğümüz yerde.
Sahi, sen de acı çektin mi? Hani yüreğin ağzında yaşadın mı hiç? Kalbinin çarpıntısıyla nefesin birbirine karıştı mı?
İşte insanı acıtan buydu.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta