Gözün aydın mı Şiiri - Muharrem Ayrancı 2

Bu eser; mesafelerin, sessizliğin ve çaresizliğin ortasında, rüzgarı kendine elçi tayin eden hüzünlü bir aşığın hakikatidir. Şair, oturduğu yerde rüzgarın sertçe esişini hissederken, bu doğa olayını sıradan bir hava durumu olarak görmez. O rüzgarı, sevdiğinin "gül cemaline" giden, onun kokusunu taşıyan ve onun kulağına hasret fısıldayan kutsal bir postacı yapar. "On isteğim oldu kokunu bana getir diye" mısrası, beklentinin ve sadakatin büyüklüğünü gösterir. Ancak bu rüzgar ne kadar sert eserse essin, karşı taraftan hiçbir ses, hiçbir koku gelmemektedir. Şairin "Bugün burası rüzgarlı, sizin oraya geldi mi?" sorusu, aslında doğaya değil, vefasızın taş kesilmiş kalbine gönderilen liyakatli bir sitemdir. En sonunda gelen "Gözün aydın mı" (5 hece) mührü ise, bu büyük hasreti ve feryadı duymayan, şairin sesini nefessiz bırakan o sevgiliye vurulmuş ağır ve sitemkâr bir trip nakışıdır. O rüzgar aslında aşkın ta kendisidir, ama ulaştığı yer bir sağır duvardır.