Gözlerim Şiiri - İbrahim Eroğlu 2

Yavaştan dolmaya başladın yine
Resmini görünce şaştın gözlerim
Koyverdin kendini boşladın yine
Bir anda sel gibi taştın gözlerim

Sevgiyi öldüren vefasız için
Gözyaşı dolduran vefasız için
Hayattan yıldıran vefasız için
Bu akşam bendini aştın gözlerim

Hasret bıraktı o gülmeye seni
Mahkum etti susuz kalmaya seni
Mendiller yetmiyor silmeye seni
Ağlamaktan doldun şiştin gözlerim

Dur artık ne olur bitirdin bizi
Baktıkça büyüyor içimde sızı
Böyle ağlatanın gülmesin yüzü
Aktıkça bağrımı deştin gözlerim

Korkarım aynada bakmaya sana
Bari bana üzül yazık bu cana
Seni yakanların ciğeri yana
Kızardın köz oldun piştin gözlerim

Dillere düşürdün söz oldun yeter
Zalimin eline koz oldun yeter
Resimlere bile poz oldun yeter
Kaybettin kendini coştun gözlerim

Ne desemde boşa durmuyorsun hiç
Gururundan taviz vermiyorsun hiç
Ondan başkasını görmüyorsun hiç
İnadına yenik düştün gözlerim

Eroğlu yürekten yanarken böyle
Kalbinin yarası kanarken böyle
Ağladın diyerek kınar’ken böyle
Aslında içime dış’tın gözlerim