Gözden ırak Şiiri - Bager Bey

Duyduğuma göre; incitmişler, kırmışlar seni...
Zordur, benim gibi sevmek seni.
Hatırlıyorum; "Sen sevmekten ne anlarsın?" deyip çekip gidişini;

Bak, sevgiden anlayanlar üzmüşler seni!
Sahi, sevgiden anladığın neydi senin?
Seni el üstünde tutanı üzmek mi,
Gözyaşına sebep olanı sevmek mi?
Yoksa... Şeytanı meleğe tercih etmek mi?

Çiğ süt emmiş ya insanoğlu;
Öyledir fıtratı, hatır bilenin kırılır hatrı.
Benim okyanusum yetmedi mi ki sana?
Bak; elin gölünde, gönül teknen battı!

Gözyaşın bir şey ifade etmiyor artık bana,
Ben veda ettim hayalimdeki kadına.
Ne yaparsan yap, inanmayacağım sana;
Sen ağlarken, güleceğim inadına!

Bak, devran döndü; sultan tahttan düştü,
Kendini vazgeçilmez zanneden, gözden düştü.
"Benden asla vazgeçmez" dediğin;
Başkasının koluna, başkasının yatağına düştü.

Boşuna feryat figan, gayrı dünya sana zindan!
Bugünleri düşünecektin ahımı almadan...
Ektiğini biçiyorsun, gözyaşı dökme yalandan;
Şimdi gözün doysun, dünya malından!

Sevmek de neyin nesiymiş?
Onun bunun hevesiymiş.
Mecnun onca çöl gezmiş;
Leyla’nın derdi... Kesesiymiş