Göz Kırpması Şiiri - Can Asaf

Sıradan bir gündü
Uyanmayla ayılma arası geçen yarım saat
Hangi gün değildi ki
Bu sanki bir tık daha normaldi
Bir tık daha normallik
O günün anormalliğiydi
Hangi gün sıradan değil ki
Belki başlangıcında
Sonuna kefil olamaz
Belki sonunda başına kefil olur bence
Yaşanıp bitmiş sonunda
Ya saygıyla
Ya da saygısızca
İsli bir iskoç viskisi
Sabahtan hiç sıradan değil
Aynı birazdan yokluğu
Yüzüne torpidoyla vurulacak
Öbür yarının yokluğu gibi
Mevsimler değişiyor
Normal ve sıradan
Ama bizce değil
Çiçekler artık nisanda değil
Belki haziranda açıyor
Ekimde yaz martta Ankarada
Ayaz yaşıyoruz
Varlığınla yokluğun arasında
Zaman o kadar da uzun değil
Bir göz kırpması
Fakat varlığının bitişiyle
Yokluğunun başlangıcı arasında
Sonsuz ve kısır bir zaman döngüsü
Varlığın biterken
Yokluğun başlamıyor
Ben sensiz bu dünyada yapamıyor
Ferhat gibi yok mu bir dağ
Delip de sana varayım
Mecnun gibi yok mu bir çöl
Deli divane seni arayayım
Yalnızca mermer bir kutu
İçi toprak dolu
Başında adın yazıyor
Ne başı var ne sonu
Evde yatağın öbür tarafı
Soğuk ve hafif
Benim mevsimlerim değişti
Artık ilkbaharda kış
Sonbaharda yaz yaşıyorum
Neredesin bilmem öbür yanım
Korkuyorsan eğer
Bir yıldız kaydır sadece
Neredesin bileyim
Çünkü ben korkuyorum