Ben Delirdim Şiiri - Can Asaf

Önümde uzun bir otoban var
Solumda deniz manzarası
Sağımda otoban yapılsın diye
Delik deşik olmuş dağın yaralı yüzü
Güneş vuruyor bir yerden yüzüme
Vuruyor da nereden vuruyor
Bir süre devam yola
Sonu ne zaman bilmiyorum ama
Sanki tünel de yapsalar olurmuş diye
Geçirirken içimden solumda iki
Savaş gemisinin birbiriyle savaşmasını
Görmezden geliyorum
Arabamın üstü açık
Rüzgara bırakıyorum kendimi
Gözlerimi kapatıp
Direksiyonu bırakıp
Düşerim diye korkmadan
Nasıl ama araba gidiyor kendi kendine
Onun insafına kaldık kim bilir nereye
Gözümü açtım ve dağ gitmiş
Artık hayatımdan çıkmış yol arkadaşım
Yol devam ediyor fakat
Sağlı sollu alabildiğine çayır
Ufukta mavi gök ama yine güneş yok
Fakat aydınlık hala hava
Solda göz ucuyla deniz görünüyor hala
Savaş gemileri dahil
Sonra yol bitiyor
Arabam durdu
Davete icabet edip ben de indim
Birkaç adım ilerimde bir falez
Yolun son noktası
Bitirilmek üzere bırakılmış
Kimse köprü yapmayınca
Yarıda kalmış
Karşıma işte o alabildiğince deniz
Gemiler artık yok
İkisi de batmış
Silüetleri gözüküyor kapkara birer gölge denizde
Müteahhiti akıllıymış bu yolun
Burada bitirmiş macerayı
Zira sonu gözükmeyen bir boşluğa
Kim yol döşemek ister ki