Müziği zambakların ruhumda esiyor,
Gökyüzünün mavisi nefesimi kesiyor,
Hayatın amacını hayat bile bilmiyor,
Kahrolası bu ömrüm söyle neden bitmiyor?
Yaşıyorum amaçsızca, bilincimi ruh sanıp,
Çekmecende vazoyum ben, gökyüzünde pulsarım,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta