Keşke çocuklar ölmese, yüzleri gülse
Keşke anneler ağlamasa, gözleri gülse
Keşke buluşsak yine, buluşsak cennette
Anlatmasak hiçbir şey, bakışsak sadece.
Şimdi bir insan ağlıyor, bu kimin umrunda?
Bir çocuk ağlarken neden dönüyor dünya?
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta