9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Zifiri bir gecenin, ortasında buldun kendini,
Etrafını saran, demir parmaklıklar görünmezdi,
Omuzlarına çöken kederin, ağırlığı ölçülemezdi,
Bir çıkış parıltısı, umudunu tamamen yitirmişti.
*
Fakat içindeki kıvılcım, sönmeyi reddediyordu,
Damarlarında dolaşan, o kadim dayanma gücüyle,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta