Görev Şiiri - İbrahim Türkyılmaz

Çarpan kalp kalpten Rabbi'ne sevgi duymaz mı?
Rabbi emreder de insan hiç ona uymaz mı?
O'dur kılavuz olsun diye kuluna Furkan'ı indiren.
Topraktan çeşit çeşit rızıklar çıksın diye yağmurlar yağdırıp dindiren.
Çeşit çeşit desenlerle yapraklar dokuyup dalından koptuğunu bilen O'dur.
Tevbe şansını verip günahları silen O'dur.
Günde beş kez cennetine çağıran.
Müminleri düşünüp kayıran.
O'na kulluk edip beğenisini kazanmak değil midir gaye?
Doğarım, yaşarım, ölürüm. Yoksa bu kadar basit mi hikaye?
Kör olma yaşlananlara, ölenlere bak!
Farklı bir tür değilsin ki elbet sonun o olacak.
Nice peygamberler Rabbim'in yardımı ne zaman dedi.
Bu sadakat sınavıdır deyip sabrına sabır ekledi.
Evet! Sabır ayettir. Sabret.
Ölümsüzlüğe dönecek bu gayret.
Ömür akan yıldızın seyri kadar kısa gelip gider.
Bakmışsın melek kapıda:Vade doldu kalk gidelim der.
Emin ol itaatsizliğin sonu gazaptır.
Gazabın sonu ne acı! Cehennemde azaptır.
Teslimiyetin eşsiz ödülü bir anahtardır.
Cennetin kapısını açar, girenler ölümsüz ve bahtiyardır.
Bu yolda gizlidir altın bilezikteki altın gülüş.
Cennet bahçelerinde kelebekler gibi süzülüş.
Sakın ha kökleri alev almış ağaçlar gibi olma.
Dünya boştur.Sakın boşlukla dolma.
Cennet ve cehennem bir olmaz.Cennet ashabından ol.
O altın yolu tut ki düşlediklerine ulaştırır o yol.
Bir kurulmuş saattim vaktim geldi çaldım.
Ne âlâ dersen: Söylediklerin pek hoş, bedava hepsini aldım.
Evet! Vaktim geldi çaldım ve seni kurdum.
Dileğim birbirini düşünenlerle dolsun yurdum.
Müslümansın tek kurtulmayı değil, kurtarmayı da seçmelisin.
Omuzlarında binlerce kişi Sırat'tan geçmelisin.