Mutlu olmak için acı çekmekte gerekiyormuş, biraz da taş kalpli olmak .
Fazla fedakarlık çokça ihanet,
Fazla sevgi cokça zalimlik demekmiş.
Hayat dediğimiz bu serüvenin sonuna yaklastıkça fark ediyorum bunları ne yazık ki.
Aslında hiç gerek yokmuş yüreğin kapılarını sonuna kadar açmaya,
Her tebessüm edeni gönülde ağırlamaya.
Bunları telafi etmek için geriye dönmenin mümkünü yok.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta