Almış kimsesiz yüreğini eline, bilinmez diyarlarda geziyor
Her sabah uyandığında
Kendine kaçıp, yalnızlığına sığınıyor.
Olur olmaz zamanlarda isyanları var ruhunda,
Kim bilir, kaçıncı yüz yıldan kalmış ıslıkları dudaklarında,
Muhteşem yalnızlıklar çıkmış hep karşısına.
Ne vakit güzel bir hava görse
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta